Acute meldingen:
- Er zijn op het moment geen acute meldingen.
Veel uitdaging, een goede werk-privébalans en gezellige collega’s die hun waardering voor elkaar uitspreken. Dat is wat Miranda Nas ervaart sinds ze bij Trafficon werkt als medewerker doelgroepenvervoer. Een wereld van verschil met haar vorige werk als kapster in een kapsalon. “Hoe dat zo is gekomen? Dat is een verhaal apart!”, vertelt ze lachend.
Het was altijd haar droom om kapster te worden, maar in werkelijkheid bleek het hard werken voor weinig. “Ik kon alleen parttime werk vinden en dat was financieel niet genoeg, dus had ik in totaal drie banen”, vertelt Miranda. “Ik stond vier dagen in de kapsalon, poetste twee dagen bij mensen thuis en werkte ook nog in een discotheek. Overdag, ’s avonds en in de weekenden was mijn agenda volledig gevuld.”
Van knipbeurt tot kennismaking
Toen ze Bianca Hermans, die als medewerkster doelgroepenvervoer bij Trafficon werkt, in haar kappersstoel kreeg en vertelde dat ze graag één fulltimebaan zou willen van veertig uur in de week, vroeg zij of het werk bij Trafficon niets voor haar zou zijn. “Ik zou die stap zelf nooit hebben gezet, maar ze gaf mijn nummer door aan de leidinggevende en een dag later werd ik gebeld”, vertelt Miranda nog vol ongeloof.
Ze ging het gesprek in met de gedachte ‘we zien wel hoe het loopt’. En dat ging tot haar eigen verbazing zó goed dat ze besloot ervoor te gaan. “Ik merkte meteen dat de sfeer bij Trafficon heel goed is. Iedereen is hier gelijk en mensen worden gewaardeerd om hun harde werk. Tijdens het eerste gesprek kreeg ik het gevoel dat ze potentie in mij zagen en mij graag wilden laten groeien binnen het bedrijf.”
Medewerker klantcontactcentrum
Miranda begon als medewerker doelgroepenvervoer. “Wij zijn het eerste aanspreekpunt voor iedereen die met vraagafhankelijk vervoer te maken heeft. De gemeentes die, de vervoerders, de reizigers en hun ouders, verzorgers of zelfs scholen waar de leerlingen uit het leerlingenvervoer gebruik van maken kunnen contact opnemen om hun vragen te stellen of klachten door te geven”, legt ze uit.
“Ik werk nu al enige tijd bij Trafficon en heb inmiddels een aantal eigen verantwoordelijkheden gekregen.” Waaronder het klanttevredenheidsonderzoek (KTO). “Wij zijn een onafhankelijk bureau dat klanttevredenheidsonderzoeken uitvoert voor verschillende projecten. We benaderen de reizigers om te vragen naar hun ervaringen over de laatst gereden rit.”
Steeds meer verantwoordelijkheden
Daarnaast heeft ze ook de stagiaires onder haar hoede genomen, speelt ze een belangrijke rol bij het inwerken van nieuwe collega’s. Steeds vaker gaat ze mee met Gilbert, die nu projectleider is van de regiotaxi Haaglanden, om te zien wat er allemaal bij het werk komt kijken. Met het doel dat ze hem in de toekomst meer en beter kan ondersteunen in dit project.
Dat ze in zo’n korte tijd al zoveel verantwoordelijkheden heeft gekregen, vindt ze alleen maar leuk. “Ik had al tijdens mijn eerste gesprek aangegeven dat ik mezelf graag wil uitdagen en ontwikkelen. Maar die gelegenheid moest er natuurlijk ook in de organisatie zijn. Dat geluk heb ik gehad: de kansen waren er, de groei die ik liet zien was goed genoeg en de wil om het op te pakken was er heel sterk.”
‘Trafficon voelt als thuiskomen’
Als ze nu terugkijkt op haar keuze om haar kappersdroom in te ruilen voor een baan bij Trafficon, dan had ze geen betere keuze kunnen maken. “Het voelt echt al vanaf de eerste dag als thuiskomen. Ik heb het zo naar mijn zin dat het bijna niet voelt als werk, maar meer als een hobby die ik uitoefen. Ik ervaar veel uitdaging, voel me gewaardeerd en heb ontzettend gezellige collega’s”, somt ze op.
In de kapsalon stond ze er vaak alleen voor. “Ik heb nooit echt collega’s gehad, en hier vormen we echt een team. Collega’s hebben een hele leuke band met elkaar en iedereen is gelijk. Of je hier nu al twintig jaar werkt of pas een week, of je nu projectleider bent of een stagiair. Je kunt iedereen altijd alles vragen, van de directeur tot de collega naast je. Dat voelt heel goed.”
Meer tijd voor sport
Bovendien heeft ze naar eigen zeggen een veel betere werk-privébalans. “Ik ben van drie banen naar één gegaan. Daar heb ik heel veel tijd voor teruggekregen. Ik ervaar nu veel meer rust. Het werk is heel leuk en dragelijk, en als ik thuis ben heb ik tijd om te sporten, te wandelen, of gewoon lekker een film te kijken op de bank en op te laden voor een nieuwe dag”, vertelt ze.
Ook de overgang van bewegelijk werk naar een zittende kantoorbaan, is haar meegevallen. “Ik loop vaak de trappen op en af om iets met een collega te bespreken, en maak veel gebruik van de loopbanden. Tijdens een ochtenddienst sta ik standaard twee uur te bellen en lopen tegelijk. En ik kom met de fiets naar kantoor: 30 kilometer heen en 30 kilometer terug. Maak ik onderweg meteen mijn hoofd leeg.”
Blijven groeien
In de toekomst wil Miranda graag blijven groeien. “Ik ben inmiddels al projectbeheerder, maar uiteindelijk zou ik willen doorgroeien naar projectleider. Iemand met nog meer verantwoordelijkheid. Die kans ga ik ongetwijfeld krijgen. De vraag is vooral wanneer en in welk werkgebied er een plekje vrij komt. Ik ben nogal ongeduldig van nature, maar het ziet er gelukkig goed uit.”